&160;
Spoorwegtrac&195;&169; met groene toekomst
Sindsdien is er veel veranderd: in dit sombere industriegebied
is de wijk Chelsea een geliefde woonplek voor kunstenaars geworden.
Intussen lag hoog boven de wijk een spoorbaan, waarop zich 20 jaar
lang spontaan een gevarieerde vegetatie kon vestigen.
De in 1999 opgerichte vereniging &226;&8364;&732;Friends of the
High Line&226;&8364;&8482; verhinderde de sloop en in december
2002 plaatste burgemeester Michael Bloomberg, de spoorlijn op de
monumentenlijst. Vanaf dat moment dongen de beste architecten en
landschapsinrichters mee naar de opdracht voor de
&226;&8364;&732;zwevende tuinen&226;&8364;&8482;.
&160;
Ongewoon park
De internationale wedstrijd voor het beste ontwerp &226;&8364;&732;Designing the High Line&226;&8364;&8482; werd gewonnen door een team dat o.a. bestond uit landschapsarchitect James Corner met zijn bureau Field Operations. Doelstelling van de bedenkers was om het karakter van de natuurlijke flora en begroeiing te behouden. Ook de rails moesten zichtbaar blijven als herinnering aan de historische oorsprong.
&160;
Drainage
Voor de drainage van deze &226;&8364;&732;langste daktuin ter
wereld&226;&8364;&8482; zijn ZinCo Floradrain-elementen
aangebracht. Deze van profiel voorziene drainage-elementen
beschikken aan de bovenzijde over holtes voor het opvangen van
regenwater. Overtollig water wordt afgevoerd via een kanalenstelsel
dat zich aan de onderzijde bevindt.
De Floradrain-elementen zijn overal aangebracht
&226;&8364;&8220; zelfs onder de aanwezige openbare leidingen
voor water en elektriciteit.
Het aanbrengen van de betonnen stroken en het substraat vergen
uiteraard een waar hoogstandje bij de aanleg. Vergeleken daarmee
was het aanbrengen van de lichtgewicht drainage-elementen
kinderspel.
&160;









